HAAG Atletiek: Lopers met een visuele beperking willen en kunnen erbij horen

Erbij willen horen

Henri: ‘Onze groep groeide dus wij vonden het prettig om aan te sluiten bij een atletiekvereniging. Dat werd atletiekvereniging HAAG Atletiek. Ze waren overigens niet meteen overtuigd hoor, eerder sceptisch,’ vertelt Henri. “Hoe moet dat dan? We hebben geen begeleiders voor deze groep”, waren de geluiden vanuit de verenging. Henri legde uit wat de behoefte was en nam zo de twijfels weg. ‘We waren op zoek naar onderdak, een club om bij te horen. We hebben zelf alles in huis. Onze lopers wilden niet weer apart worden weggezet maar bij een reguliere groep horen. Al snel was HAAG Atletiek overtuigd. En nu vraagt het bestuur zich regelmatig af: wat kan er wel voor deze groep? Ze denken echt mee in mogelijkheden.’

Henri startte in 2012 samen met destijds zijn vrouw Rita de Jong, een Running Blind groep voor de regio Den Haag als onderdeel van de nationale Stichting Running Blind. In 2020 sloot deze groep zich aan bij HAAG Atletiek.

Samenwerken

Henri: ‘Voor de trainingen op woensdag en zaterdag hebben we meer dan genoeg buddy’s. Maar recent organiseerden we een trailrun voor mensen met een visuele beperking. Deelnemers kwamen vanuit het hele land. Dan levert HAAG Atletiek extra buddy’s maar ook professionele tijdwaarnemers en trailrun-trainers. Deze samenwerking en uitwisseling is fijn en waardevol.’

‘Hand in hand of lopen op verbale commando’s’

Buddy’s

‘Bijna elke week meldt er zich een nieuwe buddy aan. Zeker kort na een groot evenement zoals de marathon in Rotterdam of Leiden. Lopers zien ons daar en de dagen erna stromen de aanvragen binnen. De motivatie is vaak van dezelfde strekking: lopen doe ik toch al, het is prettig om tegelijkertijd iets voor iemand anders te doen. Met deze betrokkenheid zijn we uiteraard heel blij. Tijdens een training of een loop heeft elke slechtziende een buddy. Maar we rekenen wel drie buddy’s per deelnemer, zodat wij en zij niet afhankelijk zijn van één iemand.’

Training

De inzet van de buddy is de belangrijkste eis voor een training. Hij of zij moet heel geconcentreerd zijn en goed kunnen communiceren met de visueel beperkte. Een oefening uitleggen is allereerst gewoon de rol van de trainer. Maar eenmaal onderweg neemt een buddy dat over. Want wanneer de trainer dan nog allerlei cues roept, is dit alleen maar verwarrend voor de deelnemers. De visueel beperkte kiest zelf hoe hij of zij begeleid wordt. Sommige buddy’s geven de loper een hand of ze leggen een hand op de schouder. Andere duo’s lopen met een koord van zo’n halve meter ertussen. Je ziet ook buddy’s schuin achter de visueel beperkte lopen, deze luistert dan puur naar verbale commando’s.’ De waardering van de lopers naar de buddy’s is enorm. Ze zeggen letterlijk: “wat fijn dat jij er bent, alleen kan ik het niet.” Henri: ‘Praktisch moet je er nog rekening mee houden dat je per koppel twee banen gebruikt. En ook op de weg moet je goed de ruimte vinden, je bent met een grote groep op weg. Voor ons zijn de duinen en het strand dan een goede plek.’

‘Van horen zeggen’

Deelnemers

Waar vind je deze doelgroep, blinde en slechtziende lopers? ‘Dat vragen wij ons ook af,’ lacht Henri. De groep is weliswaar gegroeid van vier naar twaalf, maar dat duurde wel tien jaar. ‘We willen niet te groot worden. Een kleinschalig en overzichtelijk aanbod is onze gezamenlijke wens. De reguliere groepen van Haag Atletiek bestaan uit 20 à 25 deelnemers, dit is voor ons ook de max. Wel willen we graag de jeugd bereiken.’ Henri heeft daarom met regelmaat een item op de regionale radio, aangezien de groep het letterlijk van horen zeggen moet hebben. ‘Ik heb ook intensief contact met zorgspecialisten zoals oogziekenhuizen en de expertisecentra Koninklijke Visio kliniek en Bartimeus. Maar dat levert nog geen jonge aanwas op.’ Sinds het begin van dit seizoen traint er een visueel beperkt meisje mee met een reguliere groep van Haag Atletiek. Zij kan daar prima meedoen en voelt zich er thuis. Henri: ‘Maar we denken dat er ook jongeren zijn die niet direct zo’n grote stap durven te zetten. We hopen daarom dat wij haar ook gedeeltelijk mogen begeleiden, zodat er meer jongeren de weg naar ons weten te vinden.’ Overigens blijkt Den Haag hierin geen uitzondering te zijn. ‘Stichting Running Blind heeft veertien regio’s en alleen de groep in Utrecht begeleidt voor zover ik weet één jongere met een visuele beperking,’ zegt Henri.

Trainers

‘We hebben momenteel zes trainers, dat is veel hoor en zeker niet nodig naar mijn idee.’ Per training geeft steeds één trainer de hele les, zodat het voor de deelnemers duidelijk is naar welke stem ze moeten luisteren. De andere trainers zijn op dat moment extra ogen. De trainers hebben na de opleiding Assistent Looptrainer niveau 2 allemaal de specialisatie voor visueel beperkten gevolgd. Henri’s wens is nu naast de assistenten ook een volledig opgeleide trainer toe te voegen aan het team. ‘Zodat we ons aanbod nog verder kunnen professionaliseren.’

Samenwerkingen

Het hele gebouw van HAAG Atletiek, op de entree van het clubhuis na, is drempelvrij. Er zijn aangepaste toiletten en de palen waar het dak op rust zijn gekleurd dus goed zichtbaar. Inmiddels zijn er ook blindegeleidelijnen vanaf de uitgang van de baan naar de kantine aangebracht. Dit laatste is gerealiseerd in samenwerking met gemeente Den Haag. Henri: ‘Verder hebben we met de vervoersmaatschappij afgesproken dat ze onze sportbeoefenaars ophalen en afzetten voor de deur van het clubgebouw. Vanuit het Sportakkoord proberen we in 2024 een 60-meter indoorbaan te realiseren. Dit is natuurlijk aantrekkelijk voor alle leden, maar zeker voor mensen met een visuele beperking. Onze ervaring is dat zij eerder afhaken wanneer het sneeuwt of stormt omdat ze zich dan te kwetsbaar voelen en bijvoorbeeld bang zijn te vallen en last hebben van meer ruis.’

Lees meer over Running Blind HAAG Atletiek

Running Blind wil graag alle lopers met een visuele beperking ondersteunen, dat doen we het liefste in samenwerking met een lokale of regionale atletiekvereniging of loopgroep.